Categorie:

Why Filipinos go abroad

Going abroad either to work or to travel is a good experience, both have a negative and positive impact in live. There so many different and (some personal) reasons especially if you are not born rich and you are the bread winner of the family, depending on a person or family needs, satisfaction why Filipinos and even some poor country choose to work abroad which caused to left their family behind. One of the main reason is having a corrupt government which supposedly that these leaders of the country are helping and supporting their local citizens need and due to self-interest and greed is stopping the development of the country.


Of course there are advantages and disadvantages in going abroad. Advantages in working abroad, there is a higher salary or double income, which can help enough for the monthly bills, health care or paying for the educations of their children and to support other needs. Employment and other job opportunities abroad had bigger chances since Philippines has a bigger populations and not everyone is fit to work in a company or some are underemployed. There is also discrimination in the hiring process private or in government agencies. The salary and benefits offered are too low. Other reasons of working abroad for some, not only about money but it is a personal dream and taking opportunity to travel, experience and learn the culture from different people, especially if you are not born rich and you are the bread winner of the family.
A foreign country enhances the skills and develops the personality of a person to become an open minded and learn live independently.

The downside or disadvantages of working abroad, aside from the distance from the family. Children are longing for a parents touch and a moral support. Without a proper guidance It affects the behavior of a child psychologically or emotionally like for example the kid who were left behind by their both parents they become rebel or turn to become a drug pusher or a child become a victim of abused by their own relatives. With an abused employers, OFW’s can become a victim too.

Many Filipinos have to make actions and to take risks by seeking better opportunities in overseas to secure a better future for their family and loved ones.

Waarom werken er zoveel Filipinos buiten de Filipijnen

 

Op een bevolking van 100 miljoen Filipijnse mensen werken er momenteel ongeveer 2,5 miljoen mensen in het buitenland.
Filipinos werken vooral in het Midden Oosten 1,2 miljoen en de rest verdeeld over China, Hong kong, Japan, EU en Amerika. Op vrijwel elke boot op zee is de meerderheid van de bemanning behalve de hogere posities Filipino, het gaat om vele duizenden boten. In California wonen ongeveer 10 miljoen Filipinos, legaal of illegaal. Voor de Filipijnen is Amerika nog steeds het beloofde land. Voor sommige beroepsgroepen is het dat inderdaad, vooral als verpleegkundige bent verdien je een vermogen in Amerika, al snel meer dan $ 60.000 per jaar bij een full time verband, netto is dat toch al snel $ 5000 p/m. Een stuk meer dan de verpleegkundigen in Nederland betaald krijgen en veel meer dan een verpleegkundige op de Filipijnen betaald krijgt, die moeten hetzelfde werk doen voor $ 350 p/m, vaak met veel slechter arbeidsvoorwaarden. Dit soort gegevens verklaren ook meteen waarom er een enorme drang is om in het buitenland te werken en het verklaart ook waarom er enorm veel verpleegkundigen opgeleid worden op de Filipijnen. Werken in het buitenland is vaak een vlucht voor de armoede en in een aantal gevallen ook om te ontvluchten aan een corrupt en onrechtvaardig land. Vrijwel elk redelijk mooi betonnen huis op de Filipijnen is gebouwd door iemand die in het buitenland werkt of heeft gewerkt. Je ziet het zo in het straatbeeld, daardoor lijkt het dat het in buitenland altijd veel beter is.
Helaas is het niet allemaal rozegeur en maneschijn dat werken in het buitenland. Veruit de overgrote meerderheid van de buitenlandse werknemers worden enorm uitgebuit. Hoog opgeleide mensen doen werk waar ze zwaar voor overgekwalificeerd zijn. Zo werken er veel artsen en specialisten als verpleegkundige in Amerika, die hebben na hun medische studie nogmaals een opleiding tot verpleegkundige gevolgd omdat men geen artsen/ specialisten nodig heeft in Amerika. Ook in het Midden Oosten is dit aan de orde van de dag, hoog opgeleide mensen die ongeschoolde arbeid verrichten voor een salaris wat dan welliswaar het dubbele is van wat ze op de Filipijnen verdienen maar er hangt een heftig prijskaartje aan dat zuurverdiende geld. Doordat mensen maar eens in de paar jaar naar huis komen is het aantal huwelijken wat op de klippen loopt gigantisch. Doordat scheiden officieel niet mag volgens de grondwet geeft dat veel extra complicaties en veel extra kosten, uiteindelijk is alles te koop op de Filipijnen dus ook een echtscheiding. Mensen die in het buitenland werken zijn vooral jonge pas getrouwde mensen met kinderen. Het zijn vooral de kinderen die de dupe worden van deze massale arbeidsmigratie. Kinderen verliezen de binding met 1 van de ouders. Het komt echter ook vaak voor dat beide ouders in het buitenland werken en ze opgevoed worden door de grootouders. Dat is natuurlijk verre van ideaal en leidt tot allerlei vormen van onaangepast gedrag van betrokken kinderen, met name als ze in de pubertijd zitten. Drugsmisbruik en zelfmoorden komen veel voor en zijn voor een belangrijk deel te relateren aan het feit dat de ouders in het buitenland zitten waardoor de kinderen niet die begeleiding krijgen die ze nodig hebben.


De overheid voert een intensief beleid om zoveel mogelijk mensen naar het buitenland te sturen omdat het geld wat deze mensen overmaken naar hun familie de grootste bron van inkomsten is voor dit land. In 2016 was dat $2.56 biljoen. Allemaal harde valuta…de banken vinden het fantastisch! Dat zijn geen kinderachtige bedragen, het is letterlijk de kurk waarop de Filipijnse economie drijft. De Filipijnse overheid sluit dan ook graag zijn ogen voor de humanitaire mistanden in Saoudi Arabië en andere landen in het Midden Oosten. Al dat maandedlijks opgestuurde geld wordt geconsumeerd, vrijwel niks wordt geinvesteerd, hierdoor is deze bron van inkomsten cruciaal voor de Filipijnen. Door de massa arbeidsmigratie verdienen de airlines van het Midden Oosten goudgeld aan de vluchten van en naar de Filipijnen. Men maakt handig gebruik van corrupte overheidsdienaren waardoor de KLM weigert om nog directe vluchten uit te voeren op de Filipijnen. De landingsrechten voor de KLM zijn veel hoger waardoor ze niet kunnen concureren met de airlines uit het Midden Oosten. Omdat KLM niet… genoeg… onder de tafel wil betalen vissen ze achter het net.
Kinderen en ook volwassenen idealiseren naar het buitenland gaan, er is geen realistisch beeld van het werken in het buitenland. Wij doen een poging om onze kinderen erop te wijzen waar ze op moeten letten. Ga niet met elke reqruiter in zee, die zijn lang niet allemaal betrouwbaar. In de slipstream van deze gigantische arbeidsmigratie is er ook volop mensenhandel. Mensen worden lucratieve contracten aangeboden zonder dat men zegt in welk land. Wie daar instinkt kan dus zo in Libanon terecht komen. Bij aankomst kun je je paspoort inleveren bij de werkgever, er volgen allerlei verboden en voor je het weet ben je een slaaf die alleen werkt om te kunnen eten. Door de wetgeving gaat de werkgever volledig vrijuit en kom je zeer moeilijk het land weer uit, helaas zijn hier veel voorbeelden van. Op de Filipijnen is een gigantische door de overheid gestimuleerde braindrain gaande. Alle hoog opgeleide mensen gaan per defenitie in het buitenland werken. Men blijft liefst in het buitenland door te trouwen of men brengt zijn familie indien mogelijk, dit alles vraagt vele jaren geduld. Heeft dit verhaal een relatie met Bahay Aurora? Jazeker, iedere Filipino heeft de focus op het buitenland, ook onze kinderen en medewerkers. Wij proberen ze goed voor te lichten over de consequenties  van die buitenlandse avondturen. Het leven draait niet alleen maar om geld… De familie oefent altijd veel druk uit op hun kindren om naar het buitenland te gaan omdat die persoon verantwoordelijk wordt gemaakt voor het inkomen van de familie, voor de studie van de kinderen, voor alle ziektekosten rekeningen etc etc, vergeet vooral niet alle bezoekjes aan Mc Donald. Ook hier ligt misbruik om de hoek. Als je in het buitenland werkt ben je rijk dus je wordt voor alle kosten benaderd, het is nooit genoeg en veel Filipinos hebben de grootste moeite om die druk te hanteren. In Nederland wonen er ongeveer 17.000 Filipijnse mensen. Wat en wie blijven er achter op de Filipijnen? In ieder geval geen mensen die in staat zijn het land te besturen.

Walkathon

Zaterdag 6 Mei 2017 heeft Bahay Aurora haar jaarlijkse wandeltocht georganseerd.
Op Bahay Aurora begon de dag al om 3.30 AM. Alle kinderen waren vandaag vroeg uit de veren om zich klaar te maken, douchen en om te ontbijten.


Om 5 uur was het startschot en als organiserende partij moesten wij er natuurlijk als eersten aanwezig zijn om onze gasten te ontvangen.
Voor Nederlandse begrippen zijn het spartaanse tijden maar op de Filipijnen is men gewend vroeg op te staan omdat het dan nog lekker koel is en je lekker dingen buiten kan doen die later op de dag niet meer prettig zijn door de intense hitte. Om 5 uur gingen we inderdaad van start, de kinderen van Bahay Aurora voorop met een spandoek zodat iedereen kon zien dat het om een wandeltocht ging.

Alle mensen die de laatste jaren betrokken waren geweest hebben een uitnodiging gehad en al met al waren er ongeveer 250 deelnemers. Om deelnemers te voorzien van water hadden we verschillende waterstations opgezet.
Wandelen is niet bepaald een favoriete bezigheid van de Filipijnse bevolking, van bewegen ga je zweten en dan begint je huid te glimmen…dat ervaart men als onprettig dus sport is over het algemeen alleen weggelegd voor jongens tot een jaar of 18. Oudere mensen proberen sport zo zorgvuldig mogelijk te vermijden en daar is men erg goed in. Die attitude aangaande sport legt hen dan ook geen ‘windeieren’…Op de Filipijnen heeft het aantal gevallen van diabetes en hoge bloeddruk de afgelopen decenia dan ook epidemische vormen aangenomen, zo ernstig dat de WHO al verschillende keren bij de Filipijnse overheid aan de bel heeft getrokken om actie te ondernemen. Helaas is het niet eenvoudig om de mentaliteit van een volk te veranderen, daar komt bij dat de overheid geen merkbare acties heeft ondernomen om het tij te keren. Bahay Aurora tracht door jaarlijks deze wandeltocht te organiseren een bijdrage te leveren om mensen te laten zien en ervaren dat bewegen, in dit geval wandelen gewoon heel leuk en aangenaam is. Daarnaast is het natuurlijk erg gezond om regelmatig te wandelen. Tijdens haar toespraak aan het eind van de wandeltocht heeft Arlene hier dan ook nadrukkelijk op gewezen.


Als ‘inschrijfgeld’ hadden we deelnemers gevraagd materiaal die we kunnen gebruiken op school te doneren, boeken, schriften, pennen etc. Er is gul gegeven, we hebben het even op een grote tafel gelegd, best een grote hoeveelheid. Dat stellen we natuurlijk erg op prijs.


Het eindpunt van de wandeltocht was in Bahay Aurora. Rizza, een oud bewoonster en een geweldige danseres heeft samen met een groot aantal deelnemers gedanst. Dat doen we elk jaar en dat is een geweldige afsluiter van een hele leuke wandeltocht.

 

Leer achterstand

Onze kinderen hebben veelal enorme leer-achterstanden op school.
Kinderen zijn vaak voor langere tijd niet naar school geweest, door ondervoeding hebben we ook veel te maken met geringe verstandelijke beperkingen.
Om dan weer in een klas met 60 kinderen te zitten vinden ze geweldig maar om het allemaal bij te benen is vaak nogal een probleem, uitzonderingen daar gelaten.
Tijdens de zomervakantie geeft Ghie summerclasses. Ze is groepsleider bij ons maar ze is afgestudeerd onderwijzeres.
Ghie geeft dan bijles zodat de achterstand een beetje ingelopen kan worden tijdens de zomervakantie.De kinderen vinden het leuk. Het prachtige gebouw waar we voorlichting geven komt uitstekend te pas voor de summerclasses.

Basketbal


Basketbal is heel erg populair op de Filipijnen. Het is dan ook niet toevallig dat Bahay Aurora een prachtig overdekt basketbalveld heeft. Met de hete zon is dit een geweldige plek om te basketballen of andere spelletjes te doen.

Riel Santiago, hij is zelf een uitstekend basketbal speler heeft een wedstrijd georganiseerd tussen de kinderen van Bahay Aurora en e kinderen van de Santiago familie. Het ging er pittig aan toe. Iedereen kan basketballen maar niet iedereen heeft een uitstekende conditie…onze kinderen dus wel, elke dag een half uur joggen heeft zo zijn voordelen. Het laat zich raden, de kinderen van Bahay Aurora wonnen de match !

Admission process

Admission Process Bahay Aurora
The child may either neglected, abandoned, indigent, foundling, surrendered or orphaned to be qualified to be admitted in an institution like Bahay Aurora. Bahay Aurora is not processing adoption, so so we were advised not to accept foundling, abandoned, and surrendered cases in adoptable age children. Since these cases should be process for adoption immediately. This is also to avoid transferring a child from one agency to another, to lessened bad effects on them emotionally and psychologically.
Mode of admission should either from local government unit, non-government agency, other non-government organizations through the assessment of the organizations social worker and then they will refer to us. Before the admission to our institution those children should be prepared for admission, referring parties will be doing the requirements such as pre-admission conference involving the parents/ guardians and referring party and the social worker from our agency, referral letter, Social Case Study report of the child, Birth certificate (if available), Medical Records/Medical Certificates, X-ray result, police blotter (if needed), School records (if going to school).
While referring party are preparing these papers the child maybe under their care or staying in an temporary place such as in a neighbor or the local government unit’s MSWD office. It is also a case to case bases. Sometimes when the children are lost or rescued their will be an exemption of emergency admission but this is not advisable for the reason that other referring parties are not doing their job when the child are already in our care. They tend to ignore us when we are requesting compliance to the incomplete requirements. There will be so many reasons for them not to do our request.
Medical check-up is one essential requirement since there were cases of a child having contagious illness. The admission will be on hold until the doctor will allow the child to mingle with other children. It is also to protect the children in our care.
Admission will happen when most of the essential requirements are ready. We are considerate enough to consider those papers that are not applicable at the time to follow after admission, such as school records and birth certificate.
Efforts were done to take all those children from the streets, from abusive families, neglected and indigents but due to not enough social workers/concern citizens to work on these children in need with so many paper works need to be done before a child can be helped become one of the main reasons why some children are still on their unfortunate conditions. Parents who are very selfish to keep their children with them even though they are not looking after them and not providing their needs properly are another reason. There were cases when the parents are harassing the institution to release their children from the agency’s care because they wanted their children back. We don’t have power to control cases like these. Even the government has no control for cases like this here in the Philippines. Another reason for declining admission to Bahay Aurora is that there are too many agencies catering children with the same categories within the region.
Due to our close relation with our partner agencies, Bahay Aurora is lucky enough to have more than 35 children currently in our care and more to come. Some agencies nearby has only few children or worst have to close down with varied reasons and one is because of lack of clients or no admission.

Toeleveringsproces

Het toeleveringsproces van kinderen aan Bahay Aurora. Bahay Aurora neemt geen kinderen op die in aanmerking komen voor adoptie. Dit zijn veelal hele jonge kinderen. Om te voorkomen dat deze kinderen van de ene instelling naar de andere gaan om de adoptie te regelen nemen wij deze kinderen niet op. De overheid is van mening dat elk kind recht heeft op een familie, liefst een rijke familie die in Amerika woont. Wij zijn van mening dat Filipijnse kinderen beter op de Filipijnen kunnen blijven. We hebben vaker dan eens meegemaakt dat familieleden na jaren toch worden gevonden. Als er toch geadopteerd moet worden dan zien wij liever dat het kind naar een Filipijnse familie gaat. Ontheemding op jonge leeftijd kan zeer nadelige gevolgen hebben voor een kind op langere termijn. Er komt nog bij dat adoptie big business is voor advocaten die hier schandalig veel aan verdienen. We houden ons om die redenen verre van adoptiezaken. Als er kinderen in de problemen komen dan wordt dat meestal het eerste gesignaleerd door de buurtburgemeesters, als deze mensen hun werk doen melden ze het kind aan bij de locale DSWD maatschappelijk werkers die in elk Gemeentehuis kantoor houden. Deze mensen gaan dan onderzoek doen. Er wordt gesproken met ouders, familie en de omgeving. Op basis van die bevindingen wordt er een rapportage geschreven, we hebben meegemaakt dat dit maanden kan duren. Dan vindt er een case-converentie plaats met de maatschappelijk werker van Bahay Aurora. Om het kind op te nemen vragen wij een geboortebewijs. Kinderen zonder geboortebewijs hebben een groot probleem, dan heeft dat kind helemaal geen rechten, het kan dan bijvoorbeeld niet naar voortgezet onderwijs. We vragen een medische verklaring, er komt veel TBC voor en we willen andere kinderen niet in gevaar brengen. Ook vragen we school records, zonder kan een kind bijna niet op een lagere school komen. Deze papieren moet de DSWD social worker ons aanleveren voor opname.
Het proces is simpel maar de documenten zijn belangrijk en moeten wel aangeleverd worden. Hier gaat het vaak mis. Documenten worden niet geproduceerd en kinderen zijn hier vaak de dupe van. Soms laten DSWD social workers de kinderen op hun kantoor slapen maar veel vaker blijven de kinderen in de slechte omstandigheden wachten tot een ambtenaar zijn werk heeft gedaan. Menig maal nemen we het kind op omdat het te gek voor woorden is dat een kind in de ellende zit omdat papieren niet worden aangeleverd. We maken dan een verklaring met de aanleverende instantie dat zij verantwoordelijk blijven en de papieren binnen een bepaalde termijn moeten aanleveren. Het hangt dan van onze maatschappelijk werker af hoeveel druk ze kan uitoefenen op de aanleverende instantie om papieren te produceren. De case rapportage wordt uiteindelijk wel aangeleverd maar die andere zaken draaien we vaak zelf voor op. Het kost ons geld, veel tijd en reizen om die zaken te regelen.
Omdat wij onze maatschappelijk werkster onder forse druk zetten om te zorgen dat onze bedden bezet zijn is de aanlevering van kinderen een taak waar ze dagelijks mee bezig is. Veel andere instellingen doen dat niet en het komt voor dat instellingen sluiten omdat ze geen kinderen aangeleverd krijgen. Het is niet zo dat er geen kinderen in problemen zijn, was dat maar zo. Het systeem en de mensen die hun werk moeten doen functioneert niet en de kinderen zijn de dupe.

Activiteiten tijdens zomervakantie

Het is zomervakantie en dan zijn alle 36 kinderen de hele dag thuis.
Omdat kinderen zich snel vervelen hebben we een activiteiten programma, elke dag zijn er minimaal 3 activiteiten.
We beginnen de dag altijd met een half uurtje joggen, daarna is er een activiteit in de ochtend, in de middag en in de avond.
Onlangs hebben de kinderen wandelende papieren robots gemaakt. Zo leuk !


Julie Ann is de artiest achter deze fantastische activiteit.
De kinderen hadden een geweldige ochtend.

Koningsdag


 Op 27 April hebben we zoals elk jaar samen met de kinderen van Bahay Aurora op gepaste wijze Koningsdag gevierd.
Voor onze nieuwste kinderen is dat natuurlijk nieuw. Vooraf is er dan ook eerst een uitgebreide uitleg geweest over Nederland en het Koningshuis.
De kinderen vinden het prachtig, met name de Princessen maken diepe indruk. Voor ons is het van belang om ook de morele waarden waar onze Koning voor staat onder de aandacht te brengen. Zo benadrukte de Koning dat hij zijn Princessen aanmoedigd om zichzelf goed te leren kennen. Alleen dan neem je verstandige besluiten. Dit ligt geheel in de lijn van hoe wij trachten de kinderen op te voeden en bij te brengen dat het leven bestaat uit vele keuzes. Op de Filipijnen maken kinderen zonder een goed thuis al snel de verkeerde keuzes, drugsgebruik, lijm snijven, drankmisbruik of stelen zijn vrij gebruikelijk voor onze doelgroep. Goed nadenken en verstandige besluiten nemen zijn ook voor onze kinderen van cruziaal levens belang. Onze Koning voelt zich niet verheven boven andere mensen ook al is hij erg rijk. Hij vindt het zelfs niet erg om zonder titel aangesproken te worden. Op de Filipijnen gedraagd een ieder die redelijk in de slappe was zit zich als iemand die ver verheven is boven andere mensen die minder succesvol zijn. Discriminatie en beledigend gedrag zijn dan ook heel normaal. Wij leren de kinderen dat ze iedereen goed moeten behandelen, daar voelen ze zich zelf ook prettig bij. Dit zijn slechts een paar voorbeelden van de onderwerpen die de revu hebben gepasseerd.
Na dit gesprek zijn we met de oudere kinderen met de auto de bergen ingegaan en daar hebben we hard gelopen. Er was heerlijk windje en na het hardlopen hebben we een aantal estafette spelen gedaan waarbij hardlopen steeds centraal stond. Na anderhalf uur zijn we weer naar Bahay Aurora gegaan waar op het basketbalveld al tafels met balonnen en bordjes klaar stonden. De dag is afgesloten met een portie ijs voor iedereen…nou ja, 2 porties ! Dat ging er wel in, in Holland was het dan misschien net boven het vriespunt, bij ons is het bijna 40 graden…

 

 

Healthcare in the Philippines

The healthcare system in the Philippines can be considered to be of a good standard, despite the fact that the facilities may not be as impressive as those found in high-end US or European hospitals.
Medical practitioners in the Philippines are graduates from the top universities in the country and most of them have studied in US medical schools. Additionally, there are doctors that have practiced medicine in the US before sharing their expertise in the Philippines. Filipino nurses are also trained by nursing schools that have excellent standards. In fact, a large percentage of Filipino nurses go on to work in the US.
The healthcare system in Philippines is a mixed public-private system.
Public health care is organised in 2 tiers: Primary care is delivered through public health and primary health care centres linked to peripheral barangay health centres (BHCs) or health outposts. Private healthcare services are well-established and growing in Philippines through specialist clinics and private hospitals. The private sector is much larger than the public sector in terms of human, financial and technological resources and caters to 30% of the population. It is structured according to the North American model organised around independent free-standing hospitals, individual medical offices and private clinics, dependent on fee-for-service payments.

Hospitals

Finding the right hospital in the Philippines is not considered too difficult as there are a number of options to choose from. The Philippines has both private and public healthcare institutions as explained above. Most of the government hospitals provide quality healthcare in the same way private hospitals do. Although some people may have misconceptions, most of them are unfounded. The main differences between public and private hospitals are the facilities and technologies offered. Most of the public hospitals would not be equipped to the same standard as the private ones. However, some of the best doctors are serving in the government hospitals. Also, most Filipinos would seek advice from these government hospitals because fees are not charged. Private hospitals are located in key cities throughout the nation and there are also tertiary hospitals that have the latest in medical technologies. However, as you would expect, private hospitals are more expensive. Consultation are free of charge from public hospital, but the medicine depends on the degree of disease usually public hospitals have free generic antibiotics and some Medicine for High Blood, Diabetes, And Cholesterol. But the higher the dose the higher the price of the Medicine. In Private Hospitals the minimum charge of payment may range from 500 to 1000 per check up, not included the laboratories that may range from 500 to 2500 depends on the procedure or medical examination to be taken. In private hospitals the facilities are good and the Doctors are definitely Good same as in Public.